اُها کُوري يا بَٺي جنهن ۾ ڪُنڀر پنهنجا ٿانو ڍڪي پچائيندو آهي
نِهائينءَ کان نِينهن، سِک منهنجا سُپرين، سَڙي سارو ڏينهن، ٻَهَر ٻاڦ نه نِڪري. شاهه لطيف
