ڪَڻِ

سنڌي

اسم

1. ڇَڪي ۾ ھڪَ ٽٻڪي وارو پاسو.
2. ذرو، ذَرِي، ڪَڻو.
3. ڪنهن به شئي جو هڪڙو داڻو، اڪيلو، واحد.

لاڳاپيل لفظ ۽ اصطلاح

• ڪيڙ کي ڪڻ ۽ هاٿيءَ کي مڻ رسائڻ وارو الله آهي.

پڻ ڏسندا

• ڇَڪو