ضميري پڇاڙيءَ جي خاصيت هاڻي رڳو سنڌي ۽ ڪجهه ٻين هندي آريائي ٻولين ۾ نظر اچي ٿي. سنڌي ٻوليءَ ۾ ضميري پڇاڙين جو استعمال اسم، فعل سان گڏ هنيئن ڪري سگهجي ٿو. مثال طور: پُٽُس (پُٽُ + سِ) <=> هُن جو پُٽُ. کيس (کي+ سِ) <=> هُن کي.
